Analizde, Türkiye'nin Güney Kafkasya'daki etkisini artırdığı, Azerbaycan'ın Karabağ zaferindeki rolüyle bölgesel dengeleri değiştirdiği ve Zengezur Koridoru gibi projelerle Orta Asya'ya kara bağlantısını güçlendirdiği vurgulanıyor. Ayrıca, Suriye'de etkisini artırdığı, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri ile ilişkilerini geliştirdiği, KAAN savaş uçağı programıyla Mısır'la savunma ortaklığı kurduğu ve Libya'daki varlığını güçlendirerek Doğu Akdeniz'de etki alanını genişlettiği ifade ediliyor.

Avrupa'da ise ABD'nin geri çekilme sinyalleri verdiği bir dönemde Türkiye'nin Polonya ile yakınlaştığına, Balkan Barış Platformu ile bölgedeki diplomatik zeminini genişlettiğine dikkat çekiliyor. Karadeniz'de deniz gücünü artırarak NATO ile koordineli hareket ettiği ve Ukrayna-Rusya arasında arabulucu rolünü sürdürdüğü belirtiliyor. Gürcistan, Romanya ve Bulgaristan ile de bağlarını güçlendiriyor.

Analiz, Türkiye'nin askeri ve ekonomik kapasitesinin yanı sıra bu gücü harekete geçirecek iradeye ve fırsata sahip olduğunu vurguluyor. Türkiye'nin coğrafi konumunun getirdiği baskıları avantaja çevirebileceği bir döneme girdiği belirtilirken, bu fırsatın iç dinamiklerin yönetilmesine ve stratejik kararlılığın sürdürülmesine bağlı olduğu ifade ediliyor.